Review

Amerikanah | Chimanda Ngozi Adichie | Review

Bladzijde 26, zin 1: “Obinze zag haar e-mail toen hij achter in zijn Range Rover zat in stilstaand Lagos-verkeer; zijn jasje slingerde op de passagiersplaats, een kindbedelaar met roestkleurig haar kleefde tegen de buitenkant van zijn raampje en een straatventer drukte kleurige cd’s tegen het andere raam, de radio stond zachtjes op het Pidgin-Engelse nieuws op Wazobia FM en rondom hing de dreiging van op handen zijnde regen.”

Amerikanah

Een paar jaar geleden las ik naar aanleiding van mijn #Flowboekenchallenge (die kan wel een update-je gebruiken trouwens 😉 ) mijn eerste boek van deze bijzonder getalenteerde schrijfster: Paarse Hibiscus. Lalagè tipte me toen al dit boek en toen ik hem vorige week zag liggen bij Heinen moest ie dus wel mee 🙂 En oh boy, ben ik daar blij mee. Wat een fantastisch boek!

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Middernachtbibliotheek | Matt Haig | Review

Bladzijde 26, zin 1: “In het tempo van een trage oogopslag zag ze haar vader voor zich, starend naar zijn stopwatch alsof hij op haar wachtte.”

Het is alweer even geleden dat ik heb gepost, maar het blijft kriebelen 🙂 Zeker als ik dan weer zo’n boek lees waarvan ik denk dat veel meer mensen het zouden moeten lezen, zoals deze.

Middernachtbibliotheek trok mijn aandacht toen ik bij De Drukkerij (een van mijn favoriete boekwinkels) rondsnuffelde. Prachtige cover, intrigerende titel, en ja, het leek over boeken te gaan. Die kon ik dus niet laten liggen, en blij toe. Hij was heel heel fijn!

Middernachtbibliotheek | Matt Haig
door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: Als katten van de wereld verdwijnen | Genki Kawamura

Bladzijde 26, zin 1: “Ik volgde Aloha’s blik, in mijn binnenste nerveus smekend: nee, niet dat actiefiguurtje, of: laat me alsjeblieft die sneakers houden die zo moeilijk te krijgen zijn.”

Als katten van de wereld verdwijnen | Genki Kawamura

De Aloha uit de quote is de duivel himself. Want die duikt plots op in het leven van de hoofdpersoon. Hij stelt hem zelfs voor een ‘duivels’ dilemma: een dag langer leven óf de duivel verwijdert ‘iets’ van de wereld. Je kat, je chocola of je leven?

Lees verder
Review

Review: Het zoutpad | Raynor Winn

Bladzijde 26, zin 1: “Toen Rowan drie jaar was, had ik haar in ons busje meegenomen voor een rit van zestig kilometer.”

Het zoutpad | Raynor Winn

Een bijzonder en inspirerend verhaal! Het deed me denken aan Wild van Cheryl Strayed en toch is het heel anders. Maar als je houdt van verhalen over opnieuw beginnen, tegenslag verwerken en jezelf (opnieuw) leren kennen dan moet je dit boek gewoon lezen. Dan krijg je de prachtige natuur er van mij als bonus bij 🙂

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: Een keukenmeidenroman | Kathryn Stockett

Bladzijde 26, zin 1: “Dan moeten de rekeningen nog op de bus, en een postzegel kost tegenwoordig een stuiver.”

Omdat ik geen zin had in de nog ongelezen boeken in m’n kast, trok ik Een keukenmeidenroman er weer eens uit. Jaren geleden heb ik het met plezier (en afschuw) gelezen en dat deed ik nu weer.

Maar met de kennis van nu, was ik ook benieuwd hoe er door de blacklivesmatter-beweging tegen dit boek (of de verfilming) aangekeken wordt. Zeker omdat ik er deze keer zelf een gek gevoel aan overhield dat het verhaal is geschreven door een witte vrouw.

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: Bonjour Tristesse | Françoise Sagan

Bladzijde 26, zin 1: “Onder onze aandachtige blikken trok ze hem rustig uit, waarna ze erop ging liggen.”

Fantastische cover! Die moest dus sowieso mee (hoezo never judge a book by its cover?). Terwijl ik eigenlijk dacht dit boek te hebben gelezen voor mijn Franse lijst lang lang geleden. Maar mijn geheugen rammelt toch een beetje. Want óf het verhaal heeft toen 0 indruk op me gemaakt óf, en dat lijkt me waarschijnlijker, ik heb het nooit gelezen. Het was in ieder geval helemaal nieuw voor me 🙂

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: Stad van meisjes | Elizabeth Gilbert

Bladzijde 26, zin 1: “Peg was een bijzonder mens, maar zo gewoontjes.”

Dit boek *hartje*, deze schrijfster *hartje* Heerlijk! Zo grappig, verrassend en wijs. Ik genoot er al twee keer enorm van.

De negentigjarige Vivian vertelt: 

“In de zomer van 1940 stuurden mijn ouders mij, een negentienjarige kip zonder kop, naar mijn tante Peg, eigenaresse van een toneelgezelschap in New York.”

En zo komen we in een betoverende setting. Glitter, feestjes en de vergane glorie van een oud theater. Vivian kijkt haar ogen uit en leert van de revuemeisjes alles wat een meisje in New York moet weten. Vol humor vertelt ze over haar leven toen en ook als het minder licht en luchtig wordt en ze de wereld echt leert kennen, blijft ze haar humor trouw.

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: Ik geef je de zon | Jandy Nelson

Bladzijde 26, zin 1: “Maar het had geen zin.”

Al tijden stond dit boek op mijn noglezen-lijst, dus nam ik het meteen mee toen ik het laatst bij de tweedehandsboekenwinkel tegenkwam. En wat een fantastisch boek is het! Ik heb het in twee avonden uitgelezen en er enorm van genoten. Wat kan deze dame schrijven (die quote hierboven doet haar beslist geen recht) 🙂

door naar het vervolg van dit bericht
Review

Review: De vrouwen in het zwart | Madeleine St John

De vrouwen in het zwart waren een bijzonder fijn verjaardagscadeau. Want naast een cover om van te watertanden, bleek de inhoud ook niet te versmaden 🙂 @Mirre, dank je wel!

Bladzijde 26, zin 1: “Fay Baines was minstens negenentwintig, en Patty Williams vroeg zich af of ze misschien al niet dertig was, en dat was niet het enige wat ze zich afvroeg.”

De vrouwen in het zwart | Madeleine St John | Bladzijde26.nl
door naar het vervolg van dit bericht